Nijs
07:11 ♦ Een spannende dag voor Elfstedentocht
07:07 ♦ Winter in de dierentuin
07/02 ♦ Schaatszwerftocht Nationaal Park De Alde Feanen
07/02 ♦ Zonsondergang bij Kootstertille
07/02 ♦ Toneelavond Noardburgum verzet
07/02 ♦ De Kleine Wielen: één grote ijsvlakte
07/02 ♦ Blikfeart klaar voor eventuele Elfstedenschaatstocht
07/02 ♦ Streek troch de rekken
07/02 ♦ Koude kangoeroes
07/02 ♦ Tytsjerk bij -13
07/02 ♦ Bezoek dr. Frank uitgesteld
07/02 ♦ Herten nabij Hurdegaryp
07/02 ♦ Stellingwerf College wint voorronde ‘Op weg naar het Lagerhuis’
07/02 ♦ Boerderij totaal afgebrand
07/02 ♦ Elfstedentocht op zondag?
07/02 ♦ Wyt Wytfean
06/02 ♦ Brainstormer week 6
06/02 ♦ Winnaar Brainstormer week 52 en Kwartaalwinnaar
06/02 ♦ Zeehonden in het ijs
06/02 ♦ Koninklijke Onderscheiding voor Grietje Hijlkema-de Vries
Sport
07/02 ♦ Scorend vermogen bezorgt Herauten zege
07/02 ♦ Herauten D1 - Oeverzwaluwen D1
07/02 ♦ Eelke Scherjon overleden
07/02 ♦ HBV Hornets J18 1 - Green Lions J18 1
06/02 ♦ Winterwille
06/02 ♦ Winterwille (2)
06/02 ♦ Winterwille (3)
06/02 ♦ Freddy Wennemars wint in Aldtsjerk
06/02 ♦ Kortebaanwedstrijd inAldtsjerk (2)
06/02 ♦ kortebaanwedstrijd in Aldtsjerk (3)
Sport Aginda en Útslagen
Nederland wint JWC
Maandag 5 April 18:43 uur
SUMAR - Het Nederlandse juniorenteam heeft paaszondag in Leek het traditionele toernooi om de Junior World Cup gewonnen. Dat is het officieuze wereldkampioenschap voor landenteams onder de 19 jaar. Ook dit jaar bleek het korfbal -oranje het sterkst van alle teams die meededen. Dat was niet verrassend, maar wél dat de finale nu eens niet tegen de eeuwige erfvijand België ging, maar tegen het steeds sterker wordende publiekslieveling Chinese Taipeh.
Nederland de verwachte winnaar van het JWC
Het was allemaal een beetje dubbel, zondagmiddag in het immense en fraaie nieuwe sportcentrum in Leek. Daar werd de finale gespeeld van de strijd om de Junior World Cup, het officieuze wereldkampioenschap voor landenteams tot 19 jaar. Die finale ging, tamelijk verrassend, tussen Nederland, dat was niet de verrassing, en Chinese Taipeh en dat was wél verrassend. Verrassend in die zin dat het nu eens niet België, de andere grootmacht in het internationale korfbal was dat zich in de eindstrijd had gespeeld. En dus zat stiekem iedereen, nou bijna iedereen, te hopen een regelrechte stunt en die zou dan moeten liggen in het feit dat de Chineze misschien wel van Nederland zouden kunnen winnen. En dan zou dit 15de toernooi in de reeks een sensationele ontknoping krijgen. Helaas voor al die 'sensatiezoekers' gebeurde dat niet, Nederland toonde aan toch nog altijd de betere ploeg te zijn en de uiteindelijke overwinning kwam geen moment in gevaar. En dat ondanks de gezamenlijke hoop van de vol gepakte tribune, de telekinese stroomde zowat van de banken. Een beetje sneu voor Oranje was het wel, spelen in je eigen land en dan moeten toezien hoe het publiek op de hand is van de tegenstander.
JTT
Die onverholen sympathie voor de tegenstander heeft een voorgeschiedenis, er zit een verhaal aan vast. In de beginjaren was het zo dat niet het nationale juniorenteam van Nederland, zeg maar Jong Oranje onder 19, meedeed aan dit door de bond een beetje stiefmoederlijk behandelde toernooi van en in district noord, maar een regio-team, samengesteld uit verenigingen uit de buurt van waar het toernooi in dat jaar werd gehouden. Maar die teams waren in bepaalde regio's lang niet sterk genoeg en om nou als Nederland in de onderste regionen te eindigen, nee dat maakte een beetje een gekke indruk voor wat toch het toonaangevende korfballand op de wereld is. En dus mocht het JTT opdraven, het noordelijke junioren talenten team en dat bleek in feite de ideale keuze. Dat team deed het prima en won een aantal afleveringen tot het KNKV besloot om het officiële nationale team, Jong Oranje onder 19 dus, te sturen. Het JTT mocht nog wel meedoen, maar buiten mededinging. En dat vond men in noord, waar het toernooi jaar op jaar het bewijs leverde dat dergelijke bottum up-initiatieven wel degelijk succesvol kunnen zijn, niet elegant om het voorzichtig uit te drukken. Vandaar die licht voelbare weerstand tegen Jong Oranje. Bij de prijsuitreiking was het allemaal wel weer zo'n beetje over, maar tijdens de wedstrijd koos het publiek duidelijk voor de buitenlandse underdog.
duidelijk
Het deed overigens niets af aan de kwaliteit die Jong Oranje -19 op de kunststofvloer in Leek legde. Want Nederland was eerder op dit toernooi al op Chinese Taipeh gestuit en dat werd een tamelijk nipte overwinning. En dus had Kees Oppe, de bondscoach van Jong Oranje, zijn pupillen gewaarschuwd. Dat was te zien in die finale, want deze keer liet Nederland niets aan het toeval over. Bij rust was het met 14-12 nog wel degelijk speelbaar voor de Chinezen, maar aan het einde stond er een overduidelijke 26-17 op het scorebord. En daar was weinig op af te dingen.
finalewedstrijden
Deze derde en laatste dag van het JWC staat in het teken van de finalewedstrijden, in twee poules is er de vrijdag en de zaterdag gestreden om de beste plaatsen in die finaleronde. De beide vorige dagen hebben laten zien dat dit toernooi prima is georganiseerd, iedereen die ik daarover hoor is vol lof. De grote hal van het sportcentrum, waar liefst twee velden naast elkaar liggen, heeft maar één nadeel en dat is dat er met twee wedstrijden naast elkaar nogal wat 'ruis' is en dat er allen aan de korte kant tribunes staan. In de finaleronde heeft men daarom een centrecourt neergelegd en extra tribunes aan de overkant geplaatst. Naarmate de echte finale dichterbij komt lopen die zitaccommodaties steeds voller. Het wordt steeds sfeervoller en dat heeft ook te maken met de verschillende supportersgroepen die hun gastteams luid en duidelijk ondersteunen. Al blijft het toch een beetje een vreemd gehoor om een groep Nederlanders uit volle borst 'Deutschland, Deutschland' te horen scanderen. Maar dat zal aan mij liggen denk ik.
reünie
Een dergelijk toernooi, ik merk dat bij mijzelf ook, ik heb ze alle vijftien mogen bijwonen, heeft een redelijk hoog reüniegehalte. Je treft er veel dezelfde mensen, de meesten zie je maar één keer per jaar. Jammer vind ik dat Lee niet meer coach is van Chinese Taipeh. Lee was een heel aimabele man, met on-Chinees lang haar, hij had het meest weg van een hippie uit de seventies. De coach die ze nu hebben is een heel ander type, maar hij heeft de wind er wel degelijk onder. Als hij spreekt zwijgt de rest, en: 'vragen, geen vragen'. Met andere woorden, niemand steekt zijn of haar vinger op om wat te zeggen of te vragen. Nee, dat gaat bij Nederland toch 'ietsje' anders, al kan coach Kees Oppe, ik ken hem van Oranje Wit uit Dordrecht, daar prima mee omgaan zo te zien en te horen.
vip
Ik heb een vipkaart gekregen en dat betekent niet alleen dat er een parkeerplaats voor mijn bescheiden voiture is gereserveerd, maar ook dat ik gebruik, zeg maar gepast misbruik, kan maken van de catering. Vip staat voor 'very important person', nou dat ben ik uiteraard niet, maar 'conveniant' is het wel. Er zijn nogal wat collega-fotografen, maar of er veel schrijvende pers is kan ik niet beoordelen, korfbal is niet op elke redactie een hot item en zeker niet als het ver weg 'in het hoge noorden' is. Te schrijven valt er genoeg, want er gebeurt van alles, al is het niet met alle buitenlandse ploegen even makkelijk communiceren. Met Engelsen en Duitsers gaat dat prima en ook met de Zuid Afrikanen kun je prima praten, maar met de Tsjechen, de Hongaren, de Polen en de Roemenen wordt dat een stuk moeizamer. Ook met de Chinezen trouwens, want anders dan bij ons spreken deze studenten nauwelijks Engels, of ze doen alsof, heb ik wel eens gedacht. Maar ook deze keer kom ik daar niet echt achter.
JTT's
De eerste finalewedstrijd gaat tussen de beide deelnemende JTT's. Omdat de Russen het lieten afweten completeert het JJT-oost het deelnemersveld. Beide talententeams doen mee buiten mededinging en dus strijden ze deze paaszondag voor de laatste plaats en de sportieve eer. Die is voor de oosterlingen, die met 11-15 winnen van hun noordelijke broeders en zusters. Vervolgens verslaat Duitsland het verrassend sterke Catalonië dat gister een sensatie door de vingers liet glippen door van Portugal te verliezen. Tegen de degelijke Duitsers zijn de Spanjaarden niet opgewassen, al werpen ze alles wat ze hebben in de strijd. Het is dus een tamelijk fysiek potje korfbal dat door Duitsland gewonnen wordt: 14-8. Engeland wint vervolgens met 6-12 van Tsjechië en ook in die wedstrijd wordt niets en niemand gespaard. Er zijn acties bij waarbij je je hart vasthoudt. Dat is ook zo bij de strijd om de derde en vierde plaats tussen België en Portugal. België moet even slikken, immers de ploeg staat niet in de finale en dat is voor het tweede korfballand op de wereld toch een tegenvaller. Derde worden onze zuiderburen overigens wel degelijk, want de ontzettend fanatieke Portugezen komen er niet echt aan te pas: 15-9. Blijkbaar wonen er op dat Iberische schiereiland veel kleine mensen, vrouwen vooral. Want bij deze Lusitaniërs lopen een paar jonge meiden in het veld die wel heel erg klein van stuk zijn. En dat compenseren ze dan wel met inzet en snelheid, maar onder de korf is het toch een handicap.
finale
En dan is het zover, dan is het tijd voor de wedstrijd waar iedereen op zit te wachten. Want: zouden die Chinezen erin slagen Nederland van de zoveelste overwinnning af te houden, met andere woorden kunnen we hier deze late namiddag in Leek kijken naar een regelrechter sensatie. Stiekem, het is al gememoreerd, zit iedereen daar wel op te hopen natuurlijk. Sport leeft nu eenmaal bij verrassingen en het blinde nationalisme heeft in deze sport nog niet al te veel verwoestingen aangericht gelukkig.
entrada
Het licht gaat uit, letterlijk dit keer voor de entree van beide ploegen, maar de regie hapert even, niet iedereen weet wat er van hem of haar verwacht wordt. Sfeervol is het wel met de speciale entradamuziek op de de draaitafel en de speaker, hij doet alles in uitstekend klinkend Engels, is zo verstandig de Chinese namen door een van de gasten uit Taiwan te laten voorlezen, roept beide ploegen naar voren voor de introductie en de volksliederen. De koppen staan behoorlijk strak aan beide kanten, hier staat wel degelijk wat op het spel. 'It is mar een spultsje', jawel, maar nu even niet.
winnen
Het is duidelijk vanaf het begin dat hier vanmiddag geen cadeautjes zullen worden uitgedeeld. Nederland is gekomen om te winnen, zo hoort het natuurlijk ook, en dat stralen ze ook uit. Kees Oppe, hun coach, heeft blijkbaar opdracht gegeven om te laten zien wat ze in huis hebben en al in de openisngfase blijkt dat dat niet weinig is. Hier speelt een soepel draaiend team van jonge jongens en jonge meiden die allemaal uitstekend kunnen korfballen. Het staat 4-0 vóór de Chinezen voor het eerst kunnen scoren en het publiek kunnen laten juichen. Maar eigenlijk is dan de toon al gezet, er zal toch een klein Aziatisch wondertje nodig zijn om deze wedstrijd nog echt te laten kantelen. Maar ik zie het eerlijk gezegd niet meer gebeuren. Met de sympathie van de volgepakte tribunes is het wel lekker spelen, maar je wint er geen wedstrijden mee.
prima
De eerste helft is prima van beide kanten, maar het is Nederland dan domineert en bij vlagen ook imponeert. Er zijn combinaties bij om vingers en duimen bij af te likken zoals de Belgen dat zo plastisch noemen en hoewel de Chinezen indruk maken met hun atletische vermogen en hun watervlugge combinaties, ze slagen er toch niet het de 'lange mensen' van Jong Oranje echt lastig te maken.
speelbaar
Bij rust is het met 14-12 in theorie nog wel degelijk speelbaar voor de Chinezen, maar als Oranje wegloopt naar 19-14 is het duidelijk dat Chinese Taipeh het ook dit jaar niet zal redden. Ze blijven er voor gaan, ook als duidelijk is dat het hoogste trapje van het podium en de grootste beker aan hun neus voorbij gaan. Het wordt uiteindelijk 26-17 en dat betekent dat Jong Oranje onder 19 dit JWC wint. En dat de aanvoerster de beker in ontvangst mag nemen tijdens de sfeervolle prijsuitreiking. Van Oldenbarnevelt zei het al, zij het bij een geheel andere gelegenheid, al kwam ook daar een schavot aan te pas: 'maak het kort'. En dat doen de sprekers dan ook en dat betekent dat deze ceremonie protocollaire kort maar krachtig is. En zo hoort het ook. De organisatie kan in mijn optiek terugkijken op een prima verlopen JWC, alles liep op rolletjes en ook sportief viel er weinig op aan te merken. Op naar volgend jaar!
Binne Kramer
